Na zoveel burn-outs kun je wel zeggen dat ik een “ervaringsdeskundige door schade en schande” ben. De grootste verandering in mijn leven was niet alleen de stap naar het ondernemerschap, maar vooral de manier waarop ik mijn dag indeel. Ik ben niet langer een slaaf van mijn agenda, maar de bewaker van mijn eigen zenuwstelsel.

Veel mensen vragen me: “Martin, hoe doe je dat nu als ondernemer? Is de druk nu niet juist groter?” Mijn geheim is simpel: ik gebruik mijn Lijfverstand als leidraad voor elke beslissing die ik neem.

Hieronder neem ik je mee in hoe een gemiddelde werkdag er voor mij uitziet om de balans te bewaken.

1. De landing: Beginnen onder de kin

Vroeger was mijn eerste actie: de wekker uitrammen en direct mijn mail checken op mijn telefoon. Fout. Daarmee schiet je zenuwstelsel direct in de “reactie-stand”.

Nu begin ik mijn dag met een korte check-in terwijl ik nog in bed lig:

• Hoe voelt mijn lijf? Is er ergens spanning? Hoe is mijn ademhaling?
  
• De intentie: Ik neem een paar minuten de tijd voor de 4-6 ademhaling (4 in, 6 uit). Hiermee geef ik mijn Nervus Vagus een seintje: we gaan vandaag rustig van start.
  

Pas als ik “geland” ben in mijn eigen lichaam, stap ik uit bed. Geen mail, geen nieuws, eerst contact met mezelf.

2. Werken in blokken (en de ’tussendoortjes’)

Als ondernemer heb ik de vrijheid, maar ook de valkuil om altijd door te gaan. Daarom werk ik in blokken. Maar het belangrijkste zijn de pauzes. En dan bedoel ik niet een pauze waarin ik op mijn telefoon scroll (wat weer extra prikkels geeft voor een HSP’er als ik), maar een echte herstel-pauze.

Na elk blok van ongeveer anderhalf uur doe ik een korte check:

• Zitten mijn schouders nog laag?
  
• Is mijn kaak ontspannen?
  
• Als ik merk dat ik begin te “jagen” in mijn gedachten, ga ik even staan en schud ik mijn lijf letterlijk uit. Even die spanning ontladen zodat het zich niet vastzet als een nieuw “pantser”.
  

Op Lijfverstand leer ik mensen dat deze micro-herstelmomenten belangrijker zijn dan die ene vakantie per jaar.

3. Prikkelmanagement (De HSP-factor)

Omdat ik weet dat ik gevoelig ben voor prikkels, heb ik mijn werkomgeving daarop aangepast. Geen rinkelende telefoons of constante meldingen. Mijn telefoon staat het grootste deel van de dag op ‘niet storen’.

Vroeger voelde ik me schuldig als ik niet direct reageerde. Nu weet ik: een snelle reactie is minder belangrijk dan een gezonde Martin. Door de input te beperken, voorkom ik dat mijn bloeddruk ongemerkt oploopt. Ik kies zelf wanneer ik de wereld binnenlaat, in plaats van andersom.

4. De middagwandeling: Mijn heilige graal

Rond een uur of twee, wanneer de middagdip vaak toeslaat, ga ik naar buiten. Niet om even snel een boodschap te doen, maar om te wandelen. Zoals de bedrijfsarts me bij mijn tiende burn-out adviseerde: lopen.

Wandelen brengt je uit je hoofd en terug in je voeten. Het ritme van je stappen helpt om je hartslag te reguleren en je gedachten te ordenen. Het is de meest eenvoudige manier om je Lijfverstand weer scherp te krijgen.

5. De dag afsluiten: De afbouw

Ik stop bewust op tijd. Werken tot in de late uurtjes is voor mij een garantie voor een onrustige nacht en hartkloppingen de volgende ochtend. In de avond dim ik de lichten en mijd ik blauw licht van schermen. Ik bereid mijn lichaam voor op de ruststand, precies zoals je een motor langzaam laat afkoelen na een lange rit.

De moraal van het verhaal

Je hoeft geen ondernemer te zijn om deze principes toe te passen. Je kunt ook in loondienst grenzen stellen, je ademhaling checken en je prikkels doseren. Het gaat erom dat je de regie terugpakt. Je bent de CEO van je eigen lichaam.

Na tien burn-outs heb ik eindelijk begrepen dat mijn lichaam geen lastpost is die me tegenhoudt, maar een fantastische raadgever die me vertelt hoe ik het beste uit mezelf kan halen zonder op te branden.