Ziek door werk worden is iets wat je vaak pas toegeeft als het eigenlijk al te laat is. We houden onszelf namelijk graag voor de gek. We praten over ‘even doorbijten’ of ‘de laatste loodjes’, maar we praten te weinig over het gevoel dat je écht gevangen zit in je baan. Het gevoel dat je niet weg kunt vanwege je leeftijd, je pensioenopbouw of die leaseauto voor de deur, terwijl elke vezel in je lichaam schreeuwt dat het op is. Ik heb die gevangenis van binnenuit gezien; de muren van die cel zijn niet van beton, maar van angst voor de toekomst.

Ik werd niet alleen ‘moe’ van mijn werk. Ik werd er fysiek en mentaal kapot van. Mijn nek zette zich vast, mijn ademhaling werd oppervlakkig en mijn zenuwstelsel was zo overprikkeld dat ik de elfde burn-out voelde naderen.

De Zondagmiddag-Sluipmoordenaar

Het begon vaak al op zondagmiddag. Terwijl de rest van de wereld genoot van het weekend, gleed er bij mij een grauwe sluier over de dag. De maandag loerde om de hoek. Als ik wist dat ik naar een lastige klant moest, of naar een locatie met veel lawaai – wat als HSP’er voelt als een fysieke aanval – dan werd ik intens somber.

“Ik herinner me nog die ene dag. Het was prachtig weer, de zon straalde. Ik zat in de auto op weg naar een klant en plotseling gebeurde het: het werd donker in mijn hoofd. Alsof er een loodzware, zwarte deken over me heen werd gegooid. Toen ik die zware deken voelde, negeerde ik mijn [Lichaamsbewustzijn]. Ik dacht alleen maar: Dit kan niet meer. Dit is niet gezond. Is dit het allemaal wel waard?“

Tip: Leer hier hoe je de signalen van je nek eerder herkent.

De Klap en de Eigenwijsheid

De dag daarna trok mijn lichaam de noodrem. Ik kwam mijn bed niet meer uit. Ik was lichamelijk en geestelijk volledig opgebrand. De tranen zaten hoog, de emoties waren ongefilterd. In de auto naar die lastige klant zat mijn adem veel te hoog, een duidelijk teken dat het mis was. (Ontdek dit [Ademwerk] om je zenuwstelsel in zulke momenten direct te kalmeren).

Het kostte me maanden om weer op de been te komen en het werk te hervatten. En weet je wat het ergste was? Ik ging gewoon weer terug. Ondanks de waarschuwing van mijn lijf, ondanks de zwarte deken, stapte ik weer in diezelfde trein. Ik dacht dat ik ‘moest’. Maar als je lijf al heeft gezegd dat het genoeg is en je luistert niet, dan is het slechts een kwestie van tijd voordat het weer misgaat. Het ging dan ook bergafwaarts, totdat uiteindelijk mijn manager de stekker eruit trok. Achteraf gezien ben ik hem daar elke dag nog dankbaar voor. Hij deed wat ik zelf niet durfde: de deur van de kooi openzetten.

De Mythe van de Gouden Kooi

We houden onszelf vaak gevangen met materiële zaken die achteraf gezien slechts ‘bijzaken’ zijn:

• De leaseauto: Die je alleen maar naar een plek brengt waar je niet wilt zijn.
• De 13e maand en winstuitkering: Die je uitgeeft aan herstel van je stress.
• Dat vertrouwde, vaste salaris: Dat je betaalt met je levensvreugde.

Mijn nek heeft jarenlang de last van mijn baan gedragen, wat heeft geleid tot blijvende slijtage. Deze [Oefeningen] helpen me nu gelukkig om de fysieke schade te beperken en weer soepel te worden. Want zeg nu zelf: hoeveel is dat salaris waard als je doodongelukkig bent? Als je elke ochtend met een blok in je maag wakker wordt? Je gezondheid is je enige echte kapitaal.

Mijn Advies: Durf te vertrouwen op de nieuwe deur

Mijn moeder zei het vroeger al: “Als er ergens een deur dichtgaat, gaat er ergens anders weer een deur open.” En ze had gelijk. Er ontstaan mogelijkheden waar je in je ‘overlevingsstand’ nooit aan had gedacht. Het is niet het einde van de wereld als je die baan verliest of opzegt; het is het begin van een leven waarin je weer echt kunt ademhalen.

De overwinning van mijn uiteindelijk voorkomen elfde burn-out kwam door een nieuwe [Mentale kracht]. (Lees hier hoe de lessen van Eckhart Tolle mijn denken fundamenteel veranderden).

Wat jij nu kunt doen:

• Herken de signalen: Voelt je werk als een fysieke last op je schouders? Dat is je Lijfverstand dat spreekt.
• Maak een ontsnappingsplan: Kijk eerlijk naar je financiën. Heb je al die luxe echt nodig, of is je vrijheid en gezondheid meer waard?
• Zoek een bondgenoot: Soms heb je iemand nodig die de spiegel voorhoudt en je helpt die klem te doorbreken.
• Blijf bij jezelf: Gebruik technieken zoals ademwerk om je zenuwstelsel te kalmeren terwijl je de overstap maakt.

Conclusie

Laat het niet zover komen als ik. Wacht niet op die volgende burn-out. Je bent meer dan je functietitel en je bent meer dan je salarisstrook. Je bent een mens met een prachtig, gevoelig systeem dat rust en ruimte verdient.

Kies voor jezelf, want ziek door werk blijven is een prijs die niemand zou moeten betalen.